روزهای شمسی رو گم کردم. فقط میدونستم داره نزدیک میشه. مثل اینکه امروزه...

چهارمین سالگرد ازدواجمون مبارک باشه

هر سال یه تلفنی برای تبریک این روز داشتیم. خواهری مادری یا مادر شوهری.... امسال خداکنه لااقل کانگورو ها به ما تبریک بگن!!!

نمیدونم چه جوری اینجا رو توصیف کنم؟؟!! خیلی دوستش دارم. خیلی. همه چیش قشنگه. آدمهاش. لبخندهای آدماش. نگاه زنده مردم. پیرزن ۸۰ ساله توی کتابخونه. پیرمردی با شلوار کوتاه تو رستوران مشغول مطالعه؟!!! یعنی چی؟

هفته اول خیلی سخت بود خیلی!!! هفته دوم بهتر شد خیلی و هفته سوم که الآن باشه داره عالی میشه!!!

من با امید زنده ام. پولهامو نمیشمرم که داره کم میشه یا نه!؟ ارقام رو نمیشناسم فعلا. باید راجع به اینجا مطالعه کنم تا بفهمم چه جوری باید زندگی کنم!!!

نترسین از اومدن. همه چیز رو اونجور که فکر کنی میشه. پس خوب فکر کنید.

در آخر هم باید بگم هموطن های عزیز زیادی دیدم اینجا که هوای همدیگه رو دارند. مرسی از همشون.